‘Ik weet het niet hoor, zegt mijn vriendin. Ik wil niet meer diëten, want ik weet wel dat dat niet werkt. Ik heb het al zo vaak geprobeerd. Waarom denk ik dan nog steeds dat er een dieet is dat wel kan helpen?’

Ze kijkt me vragend aan.

‘Maar weet je wat ik niet wil? Helemaal dichtgroeien. Echt hoor, als ik me laat gaan en niet meer oplet, dan groei ik dicht. Dat weet ik zeker. Dat wil ik ook niet. Want waar is dan het einde?’

We zitten in de tuin en drinken een kopje thee.

Oplossing voor dieten

Ik vraag haar wat ze denkt dat dan wel de oplossing is.

‘Ik weet het echt niet!? Het voelt zo wanhopig. Ergens denk ik dat het gewoon een zwakte is van mezelf. Dat ik het gewoon een keer moet dóen. Moet volhouden. Waarom kunnen anderen het wel?’

‘Is dat zo? Kunnen anderen het wel? Ken jij vrouwen die één keer zijn afgevallen, en dat gewicht altijd eraf hebben weten te houden?’

‘Eh, nu je het zegt. Eigenlijk niet. In mijn familie, en ook bij mijn andere vriendinnen, zie ik vrouwen soms wel heel veel afvallen, maar vroeg of laat komen ze ook altijd weer aan.’

Ik knik. ‘Er is onderzocht dat 95% van de mensen die diëten en daarmee afvallen, het geen 5 jaar of meer eraf weten te houden. Dus maar 5% van die mensen lukt het om blijvend af te vallen. Vijf procent! Stel je voor dat je in een trein stapt, wetende dat je maar 5% kans hebt om je einddoel te bereiken. Stap je dan in? Stel je voor dat een dokter zegt dat hij je kan behandelen voor een aandoening en dat er 95% kans is dat de behandeling niet werkt, maar dat de behandeling wel veel bijwerkingen heeft. Hoeveel vertrouwen heb je dan? Ga je dat dan doen?’

‘Nou, nee, echt niet! Dan zou ik zoeken naar andere behandelingen, en met de auto gaan ofzo’

‘En nog belangrijker in deze voorbeelden; wie zou je verantwoordelijk houden als je het resultaat of de eindbestemming niet haalt? De trein en de dokter, of … jezelf? Want dat is wat we ook nog doen als een dieet mislukt. We geven niet het dieet of de maker van de shakes op de kop, maar onszelf.

‘Hm, ja.’ Ze lacht een beetje beschaamd. ‘Daar heb je wel een punt’

Gewicht is maar één onderdeel

‘Ik wil niet meer zo leven’, zeg ik. ‘Ik heb het er niet meer voor over om mijn leven zo te laten bepalen door één onderdeel van mijn menszijn. Ik ben niet mijn gewicht. Ik ben veel meer dan dat. Ja, ik baal er ook van dat mensen er wat van vinden. Dat mensen naar me kijken, met een oordeel. Dat ik soms naar mezelf kijk met dat oordeel. Ik vind het ook vervelend dat het lijkt alsof mensen die slank zijn de leuke kansen krijgen. Ik vind het niet eerlijk dat in de bladen bijna alleen maar slanke modellen staan. En dat als er eens een voller mens wordt getoond, dat meestal zonder hoofd is. Alsof ze enkel een bonk vlees en vet zijn, en geen persoon. Dat is hoe we worden gehersenspoeld. Dat is waarom we het allemaal zo belangrijk vinden. Dat lijf, dat mooi moet zijn. Dat moet passen in een (bedacht) plaatje.’

Ik neem een slok thee en ga verder: ‘Heb je wel eens opgelet hoeveel berichten je op een dag ziet over afvallen. Niet normaal! In alle bladen, op tv, in de social media. Met nu al die grappen over Corona-kilo’s. Kom op zeg! Ik klik op Facebook de advertenties aan die gaan over afvallen, en geef aan dat ik die niet meer wens te zien. Ik krijg nu ook daadwerkelijk andere advertenties te zien, die veel beter passen bij waar ik me wél mee bezig wil houden. Heerlijk.

Anders kijken

Want dat is volgens mij de eerste stap: Een verandering van perspectief. De andere kant op kijken. Niet om weg te kijken van wat er is, niet om het te ontkennen. Maar om te erkennen dat er nog zoveel méér is dan dat. Ja, ik ben een vrouw met een vol (of dik) lijf. En ja, ik ben ook een vrouw met een intelligent hoofd, een prettig werkend lijf, handige handen, en lieve vriendinnen, een fijne familie. Een vrouw die houdt van nieuwe dingen leren en creatief bezig zijn. Die houdt van mensen helpen, die blij is met haar lieve zoons en man, die houdt van lekker kokkerellen, die blij wordt van wandelen en dansen en zingen, die het leuk vindt om te schrijven en die houdt van zweverige dingen 😉 en van gek doen en grappen maken. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben zoveel meer dan mijn gewicht! Bovendien, eten is er om je te voeden, maar óók om van te genieten. Daar is niks mis mee! En nu hou ik op met mijn preek’, zeg ik lachend.

Ik schenk nog een kopje thee in en serveer er een lekkere zelfgebakken, nog warme brownie bij. 

Ze neemt een hap van de brownie. ’Je hebt wel gelijk’ zegt ze genietend. ‘Dit smaakt veel lekkerder als ik me er niet schuldig over voel. Dan zou ik het misschien zelfs bij één stukje kunnen laten ;-).

Wil jij je ook anders leren voelen over jezelf? Wist je dat je geworstel met je lijf en je gewicht je wat kan leren? Ben je nieuwsgierig wat dat kan zijn? Maak een afspraak voor een vrijblijvend ‘de boodschap van je gewicht-consult‘, dan kijken we samen wat jouw boodschap is!